O pracy terapeuty zajęciowego

Terapeuta zajęciowy – zawód na czasie!

Ostatnio coraz częściej słyszy się o kierunku terapeuty zajęciowego. Coraz więcej uczelni posiada w swojej ofercie taką specjalizację, a szkoły policealne zachęcają do wyboru takiego właśnie kierunku kształcenia. Kim jest terapeuta zajęciowy i czym się zajmuje? Co to właściwie jest terapia zajęciowa? Dlaczego w dzisiejszych czasach tak bardzo potrzebni są ludzie wykwalifikowani do wykonywania tego właśnie zawodu? O tym wszystkim dowiecie się w poniższym artykule.

Terapeuta zajęciowy – szczegóły zawodu

Gdybym miała ująć w jednym, ale za to obszernym zdaniu kim jest terapeuta zajęciowy, zrobiłabym to następująco : Wykwalifikowana osoba, która poprzez swoje wszechstronne działania pomaga osobom z różnego rodzaju dysfunkcjami – psychicznymi, fizycznymi i społecznymi w usprawnianiu ich do samodzielności życiowej i lepszego funkcjonowania w życiu społecznym.

Jest to więc osoba, która prowadzi różnego zajęcia, rehabilitację, warsztaty terapii zajęciowej, aby osoby z konkretnymi jednostkami chorobowymi i problemami z tego tytułu wynikającymi – usprawniły swoją kondycję fizyczną, poprawiły swoją wydolność umysłową, nauczyły się podstawowych czynności życia codziennego i wzmocniły psychicznie, by lepiej funkcjonować na co dzień. Terapeuta przeciwdziała powstawaniu u pacjentów przewlekłych chorób i trwałego kalectwa, a także pomaga w przystosowaniu chorego do funkcjonowania w świecie w nowy sposób. Terapeuta zajęciowy, to : pedagog, psycholog, artysta, twórca, rehabilitant, nauczyciel życia codziennego i trener personalny w jednym. Dlatego nieocenione jest, jeśli osoba starająca się o pracę w tym zawodzie posiadała jak największą paletę cech i umiejętności, przeznaczonych do wykonywania kilku rodzajów zawodów.

Kreatywne myślenie, intuicja, zapał, empatia, akceptacja drugiego człowieka, chęć niesienia pomocy potrzebującym – to podstawowe cechy, pożądane w tym zawodzie.

Jakie wykształcenie jest wymagane do pracy w zawodzie terapeuty zajęciowego?

Są różne drogi, można wybrać jedną z trzech opcji:

1. Wykształcenie średnie medyczne o specjalizacji terapeuta zajęciowy

2. Studia wyższe na kierunku lub specjalności – terapia zajęciowa

3. Szkoła policealna publiczna lub niepubliczna umożliwiająca zdobycie tytułu zawodowego terapeuty zajęciowego lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie terapeuty zajęciowego.

Co to jest terapia zajęciowa i jakie są jej cele?

Terapia zajęciowa, to po prostu zajęcia nakierowane na poszczególne osoby.

Celem terapii zajęciowej jest zapobieganie skutkom chorób, dysfunkcjom wszelkiego rodzaju i przywracanie zdolności (na miarę każdej osoby indywidualnie) do aktywnego życia w otaczającym społeczeństwie. Cele terapii są określane indywidualnie i uzależnione są od odbiorcy – od jego rodzaju niepełnosprawności oraz od stosowanych przez terapeutę metod i technik.

Głównymi zadaniami terapii zajęciowej są:

1. Usprawnianie fizyczne

Dotyczy pracy nad własnym ciałem, w celu np. usprawnienia ruchomości stawów, ogólnego poprawienia kondycji fizycznej, wzmocnienia motoryki małej i dużej, a także wyrobienia właściwych nawyków związanych z prawidłową sylwetką. Specjalnie opracowane układy taneczne, ćwiczenia poprawiające równowagę i koordynację ruchową, a także wszelkiego rodzaju prace artystyczne wykonywane w pracowniach, mają na celu usprawnienie osób z rożnymi dysfunkcjami. Wykonywanie dzieł plastycznych, malowanie palcami, tworzenie rękodzieła z wykorzystaniem różnych narzędzi i materiałów – wzmacnia motorykę małą, poprawia chwyt dłoni, uaktywnia sensory dotykowe i angażuje prawie wszystkie zmysły do pracy.

2. Usprawnianie psychiczne

Odpowiednio dobrane pod kontem pacjenta prace terapeutyczne, pomagają mu uporać się z problemem kalectwa i łatwiej go zaakceptować. Chory uczy się brać udział w życiu w nowych warunkach, przynależy do danej grupy społecznej, gdzie wszyscy się wspierają oraz angażuje się w różne działania i projekty, dzięki czemu wzrasta jego samoocena. Dzięki odpowiednim ćwiczeniom, grom, zadaniom – pacjent ćwiczy pamięć, koncentrację, logiczne myślenie, rozwija swoją wyobraźnię, poszerza swoje zainteresowania. Dodatkowo uspokaja się, zapomina o przykrych sprawach dnia codziennego.

3. Usprawnianie społeczne

Ma na celu przywrócenie osobie chorej zdolności nawiązywania relacji z innymi ludźmi oraz umiejętności współpracy z nimi, a także pomoc w dostosowania się do środowiska w którym aktualnie żyją osoby niepełnosprawne.

Działania terapii zajęciowej obejmują wsparcie w wyborze zawodu, naukę podstawowych zasad pracy z różnych dziedzin, np. krawiectwo, fotografia, gastronomia, a także wyrabianie zaradności życiowej i podniesienie jakości kontaktów społecznych.

Dlaczego jest to zawód na czasie?

Obserwując społeczeństwo starzejące się, a także ludzi z różnego rodzaju niepełnoprawnościami i dysfunkcjami można zauważyć jak wzrosła u tych osób potrzeba wyjścia do ludzi, uczestnictwa w życiu społecznym, przynależności do danej grupy społecznej. Praca nad swoimi słabościami i niepełnosprawnością stała się dla nich motorem w poszukiwaniu pomocy w instytucjach na zewnątrz. Warsztaty terapii zajęciowej i współpraca z terapeutami stwarzają takim ludziom nowe szanse i są dla nich nadzieją na samodzielność i lepsze jakościowo życie. Osoba zaburzona, niepełnosprawna nie musi być skazana tylko na siedzenie w domu, ale może aktywnie uczestniczyć w różnego rodzaju inicjatywach, pracach, zadaniach, a także wrócić na rynek pracy.

W związku z tym terapeuta zajęciowy to w dzisiejszych czasach zawód niezwykle potrzebny i wartościowy. To właściwie misja niesienia pomocy ludziom potrzebującym, często odsuniętym na margines społeczny. Oby takich ludzi było jak najwięcej.